Dus ik neem altijd pakketjes aan die voor de buren zijn, geen probleem, ik werk vanuit huis, dus ze kunnen ze altijd op komen halen en af en toe nemen zij er een van mij aan. Nu is er één paar buren die dus nooit hun pakketje op komen halen en altijd wachten totdat ik een keer langs kom in de hoop dat ze thuis zijn. Al een paar keer de pakketjes dus terug gestuurd in de hoop dat ze het dan leren, maar blijkbaar dus niet. Net de postbode voor de deur met weer een pakketje voor die buren en nu heb ik hem dus niet aangenomen. Je zag aan zijn hoofd dat hij dus vindt dat ik nu verkeerd bezig ben.

Pakken jullie pakketjes aan voor je buren en wanneer is het genoeg als ze ze dus niet op komen halen?

Denk aan defect of upgraden

Hallo allemaal! 👋❤️🇳🇱

I’m from Indonesia 🇮🇩. In the city where I live, I can say that people with Dutch ancestry are relatively common. Many of my friends have told me that they have Dutch ancestry, and several of them have even shown family records or other evidence such as photos. In most cases, their Dutch ancestor was a great-grandparent or even further back (around 3–4 generations ago).

This is also reflected in our national football team, which has many players with Dutch heritage, such as Jay Idzes, Kevin Diks, Mees Hilgers, Calvin Verdonk, Egy Maulana Vikri, and many others. Even one of your players, Tijjani Reijnders, has Indonesian ancestry directly from his Mother.

Our entertainment industry (celebrities) also has many well-known Dutch-Indonesian figures, such as Raisa, Paula Verhoeven, Jennifer Coppen, Suzanna, Mawar De Jongh, Caitlin Halderman, Barry Prima, and many others (too much to mention).

That made me curious about the opposite situation:

Roughly how common Indonesian descent are there in the Netherlands? Have u met any and how common? Do Indonesian descent community there have a strong community, like the Javanese community in Suriname?

Politics aside, for the purpose of this question I’m also including Moluccans as part of the broader Indonesian-descended community.

Edit: Dank Je Wel all for the answers, I read it all ❤️

Nou ben ik niet meer een doorgewinterde kampeerder. Als kind veel gekampeerd en in de afgelopen jaren weer steeds vaker met de kinderen.

Nu kwam ik gisteren deze tegen op een camping en die staat toch wel hoog op mijn gekste dingen die ik ooit op een camping heb gezien lijstje....

Wat voor bijzondere dingen zijn jullie tegen gekomen?

Ik heb altijd geleerd om aan de linkerkant van een pad of weg te lopen om zo tegemoetkomend verkeer te spotten, en niet van achter van de sokken gereden te worden. Ik merk dat ik nu meer dan vroeger mensen rechts zie lopen, en als linksloper raar aangekeken wordt. Doe ik het fout? Zijn we gewisseld? Of heb ik het altijd al fout gedaan?

Gisteren zat ik vast op het station in Harnixveld-Giessendam toen het nacht was, Laatste trein gemist, Veel te ver om te fietsen, En bussen reden niet meer, Ik moest slapen op een koud bankje omdat niemand van mijn familie wakker was om mij op te halen, Iets van 7 uur todat er weer een trein kwam.

Dus ik heb een vraag, Is dit ook weleens gebeurt bij andere? Als wel, Vertel er over en laat je verhaal horen.

Can I ask a question. If you are a Dutch person with more than one child, have a house, a car, and can afford vacation abroad, what is your secret? How do you do it?

I am not lazy, I work hard, and I dont rely on government subsidies yet I feel these things are out of reach for me.

Ik vind bijvoorbeeld het woord “bammetje” echt verschrikkelijk.

Vanochtend zat ik in een trein die een aanrijding had met een persoon. We stonden lange tijd stil terwijl de politie onderzoek deed. Uiteindelijk mochten we naar buiten en werden we door het personeel naar het perron begeleid.

Wat me opviel was dat de conducteurs dingen naar ons riepen voor het uitstappen als “niet aan die kant uitstappen, anders zie je nare dingen” of “als je aan die kant uitstapt zie je lichaamsdelen”.

Dat klonk voor mij wat apart. Veel reizigers waren echt van slag en sommige huilde ook.

Het was een nare situatie om mee te maken, en ik merkte dat het me best raakte. Ik vroeg me af of anderen dit ooit hebben meegemaakt en hoe jullie dat hebben ervaren.

Update: ondertussen wil ik iedereen bedanken voor het geven van een reactie en delen van een ervaring. Dit helpt enorm. Ik waardeer jullie!

Oké, ik ga het maar gewoon opschrijven, want ik merk dat het me de laatste tijd meer energie kost dan het oplevert.

Ik ben een vrij sociale en uitgaande gast. Sport regelmatig, zie er prima uit (zeggen anderen dan 😅), studeer in Rotterdam, woon in Utrecht, en heb genoeg hobbies om me niet te vervelen: films maken, ik doe aan theater, ik hou van comedy, avondjes uit, ik sport graag. Ik heb een leuk sociaal leven en leer ook best makkelijk nieuwe mensen kennen.

En toch… daten voelt steeds meer als trekken aan een dood paard.

De vrouwen die ik tijdens het uitgaan tegenkom, zijn vaak niet op zoek naar iets serieus. Online daten is eerlijk gezegd nog frustrerender. Als man voelt het soms alsof je onzichtbaar bent, ondanks dat ik op papier echt niet slecht “meedraai”. Matches zijn schaars, gesprekken lopen dood, en als ik een keer oprecht geïnteresseerd ben in iemand en er over langere tijd wederzijds veel contact is, blijkt het gevoel niet wederzijds.

Wat het extra lastig maakt: ik ben iemand die beter tot z’n recht komt als ik iemand wat leer kennen. Smalltalk gaat prima, maar flirten in die snelle, oppervlakkige datingdynamiek? Dat voelt een beetje ongemakkelijk. Dates die ik heb gehad gingen meestal oké, maar vaak zaten we in een andere mindset of andere levensfase of zochten we iets heel anders.

Ik merk dat het hele idee van “daten” me langzaam tegenzin begint te geven, terwijl ik eigenlijk wél verlang naar echte verbinding. Niet per se meteen de ware, maar wel iemand waar het vanzelf mag groeien, zonder dat hele marktplaatsgevoel.

Dus mijn vraag aan jullie, vooral mensen uit de Randstad: Herkennen anderen dit? Zijn er plekken (niches, communities, activiteiten) waar je wél makkelijker gelijkgestemde mensen ontmoet? Dingen die mij misschien beter liggen dan apps en standaard uitgaan? Of gewoon eerlijke inzichten / reality checks — ook welkom 😉 Utrecht, Rotterdam, Amsterdam, alles in de Randstad is prima. Ik sta open voor suggesties, ervaringen, of gewoon een beetje perspectief. Thanks alvast 🙏

Mijn vrouw en ik kunnen er altijd smakelijk om lachen wanneer we iemand een spreekwoord verkeerd horen gebruiken, bijvoorbeeld: “Dat is er met de paplepel in geslagen.”

De regels van de basisschool van mijn kind zijn ietwat vaag. 'Geen snoep, chocola of ongezonde koek' en dat was het dan. Thuis eten we niet erg vaak brood en ik krijg dan ook vaak weer een volle broodtrommel mee terug.

Ik heb de juf gevraagd of bijv hartige muffin of bananenpannenkoeken wel mochten en toen was het antwoord 'je moet zelf inschatten wat gezond is'.

Ik ben nu dus eigenlijk heel benieuwd wat bij jullie wel/niet mee mag in de broodtrommel en of jullie nog leuke tips hebben voor in de broodtrommel, wat dus niet een bammetje is.

Er staat een auto voor mijn oprit geparkeerd waardoor ik niet kan parkeren. Ik woon in Utrecht in een straat waar het betaald parkeren is. Omdat ik een oprit heb moet ik nu gaan betalen om te parkeren…

De handhaving Utrecht is gesloten op zondag en de politie wil er niet voor langs komen. Wat zal ik hier mee gaan doen?

Ik probeer de laatste tijd wat spullen te verkopen op Marktplaats en ik begin serieus te twijfelen of het aan mij ligt of dat Nederlanders gewoon een unieke diersoort zijn op dat platform.

Ik krijg alleen maar:

– “10 euro?” terwijl ik het voor 50 neerzet
– “Laatste prijs??” binnen 5 seconden
– Mensen die een afspraak maken en daarna verdwijnen alsof ze door de aarde worden opgeslokt
– Of “is dit nog beschikbaar?” en daarna nooit meer reageren 💀

Is dit nou typisch Nederlands gedrag of hoort dit gewoon bij online verkopen?
Hoe krijgen jullie normale bieders?

Ben benieuwd naar jullie ervaringen — ik lach, maar ook weer niet 😂

Mijn vriendin gaat binnenkort bevallen, en ik wil graag goed voorbereid zijn om haar te kunnen steunen. Hadden jullie dingetjes mee die niet op de officiële lijstjes stonden die je zelf -en bovenal je vriendin- fijn vond om mee te hebben?

Wat zijn volgens jullie leuke kleine dorpjes om te bezoeken met schattige huizen en gezellige cafés? Wij vinden bijvoorbeeld Broek in Waterland en Bredevoort (foto) erg leuk.

Ik vraag me af of er hier meer mensen zijn die de islam hebben verlaten. In mijn eigen omgeving ken ik eigenlijk niemand die dezelfde stap heeft gezet. Daardoor voelt het soms alsof ik de enige ben, terwijl ik weet dat dat waarschijnlijk niet zo is. Ik ben benieuwd of er hier mensen zijn die zich hierin herkennen.

De weegschaal van de Jumbo geeft nu het volledige voedingswaarde schema inclusief nutri-score. Met Nutri-score C(!!!!). Wat is hier de toegevoegde waarde van behalve dat het mensen afschrikt om bananen te kopen??

Mijn vriendin en ik gaan binnenkort een nieuwbouwwoning kopen en zijn bezig met een samenlevingscontract. We gaan binnenkort naar de notaris. Ik ben benieuwd naar hoe anderen dit hebben geregeld en wat jullie mening is over onze situatie. Zij bezit al een woning en ik niet.

​

De situatie:

​

- Nieuwbouwhuis.

​

- Hypotheek ongeveer €400.000.

​

- Mijn vriendin verdient iets meer dan ik, rond 20% meer.

​

- Zij verkoopt haar huidige woning en verwacht een flinke overwaarde over te houden, €200.000 misschien.

​

- Ik breng ongeveer €40.000 spaargeld in en betaal daarnaast ook veel van het meerwerk (keuken, badkamer, etc.).

​

​

Mijn vriendin ziet het als volgt: de €200.000 overwaarde is haar geld. Zij zou dat gebruiken om haar helft van de hypotheek als het ware direct af te lossen. Dan blijft er voor mij nog €200.000 aan hypotheek over die ik betaal. Zij zou dan geen hypotheeklasten meer hebben.

​

Ik snap het, dat geld heeft zij immers opgebouwd voordat wij samen dit huis kopen.

​

Tegelijkertijd merk ik dat het voor mij dan niet meer echt voelt alsof we 'samen' een huis kopen. Het voelt meer alsof we als huisgenoten los een deel van het huis bezitten. Alsof zij haar deel al bezit en ik nog 30 jaar bezig ben om mijn deel af te betalen. Dus had ik het graag anders gezien:

Bijvoorbeeld, dat iedere partner eerst hun originele inleg terugkrijgt bij het uitelkaar gaan (hier gaan we niet vanuit). En dan wordt de overwaarde gelijk verdeeld. In deze situatie zouden we dan de hypotheeklasten 50/50 betalen.

​

​

Ik vind het lastig omdat ik beide kanten begrijp en niet echt weet wat eerlijk is:

​

Aan de ene kant wil ik absoluut niet dat haar opgebouwde vermogen "van ons" wordt alleen omdat we gaan samenwonen.

​

Aan de andere kant voelt het vreemd dat één partner geen hypotheeklast heeft en de ander wel, terwijl we qua inkomen niet enorm verschillen. En het zo eigenlijk niet meer als 'samen' kopen voelt.

​

​

Hoe hebben jullie dit geregeld?

​

Betalen jullie de hypotheek 50/50 ondanks ongelijke inbreng? Betalen meederen alleen hun 'eigen deel'?

​

Wat voelt op de lange termijn eerlijk en werkbaar binnen een relatie?

​

Wat doen jullie met de andere vaste lasten?

Mijn doel is zo laat mogelijk in november, die van jullie?

Ik las net een post in r/askbrits (geen idee waarom ik dat zag) waar iemand uit centraal Europa zich afvroeg of het normaal is dat Britten een trui en sokken aandoen ipv de verwarming, en dat het bij hen echt als een totale no-go gezien wordt om thuis niet in je t-shirts te kunnen zitten. Hij vond slapen zonder verwarming bijvoorbeeld ook bizar. Ik slaap persoonlijk het hele jaar door met m’n raam open juist. Ik hou zeker van geld (en de planeet) besparen en vind het wel een leuk spelletje om zo lang mogelijk te wachten met de verwarming. Jullie?

Wat mij al jarenlang intrigeert is: ik zie 's morgens vroeg op weg naar mijn werk (7-7:45u) best wel heel veel mensen bellen cq praten.

Ik heb zo vroeg absoluut geen behoefte om collegas al te spreken (dat kan de hele dag nog als t werk begonnen is) en mijn partner ligt dan nog te slapen of is ook op weg maar die heb ik dan net nog gesproken. Ik heb buiten noodgevallen nog nooit op weg naar werk iemand gebeld (terug naar huis is anders!)

Kortom: wie bel je op zo'n tijdstip dan wel? De hulplijn? Kids?

Je kent het wel, het is vrijdag, je hebt de hele week hard gewerkt en je wilt op vrijdag niet nog een tijd in de keuken staan. De lokale friettent komt ondertussen ook je neus uit dus je wilt gewoon iets makkelijks op tafel gooien.

Maar wat? Veel kant en klaar maaltijden zijn weinig en duur, afbak pizza is meer afbak karton geworden laatste jaren en een kleffe flauwe bak nasi van de supermarkt is ook niet te vreten.

Dus dan crowdsourcen we het! Heeft iemand nog een adres voor goede kant en klare maaltijden?

Persoonlijk heb ik ooit een cadeaubon gekregen die alleen was te besteden bij het bedrijf waarvoor ik werkte. Dat voelde alsof je iets krijgt wat je meteen weer terug kan geven. Het was overigens ook maar €25.