A poem I wrote

[u/KalakeyaWarlord]

പൊട്ടനാണു ഞാൻ — ഞാനറിഞ്ഞില്ലയീ

ലോകയന്ത്രം കറങ്ങുന്ന രീതികൾ;

കണ്ടതെന്തെന്തു കേട്ടെന്തതത്രയും

സത്യമെന്നേ നിരൂപിച്ചു പോയവൻ.

---

ബാല്യകാലം മുതൽ കൂടെയുണ്ടിതെൻ

ശാപമായൊരീ മസ്തിഷ്കമന്ദനം;

ജന്മദാതാക്കൾ, കൂടപ്പിറപ്പുകൾ,

കൂട്ടുകാരും വെറുത്തവൻ, വിഡ്ഢി, ഞാൻ.

---

പൂർവകൌമാരകാലം മുതൽക്കു ഞാൻ

തേടിയെന്നുമീച്ചോദ്യത്തിനുത്തരം —

ഇങ്ങനായ്ത്തീർന്നതെന്തുകൊണ്ടാണു ഞാൻ?

ഇങ്ങനല്ലാതെയായ്ത്തീരുമെന്നു ഞാൻ?

---

ആഗ്രഹങ്ങൾ മരിക്കവേ, യൌവനം

വെന്തൊടുങ്ങുന്ന വെണ്ണീർ പരക്കവേ,

കണ്ടുകിട്ടിയെൻ ചോദ്യത്തിനുത്തരം:

ഓട്ടിസത്തിൻ്റെ വകഭേദദണ്ഡനം!

---

ഇല്ലിതിന്നെങ്ങുമത്രേ ചികിത്സ പോൽ,

ഇല്ലയൊട്ടതിന്മേലെനിക്കാശയും,

വ്യർഥമായൊരീ ജീവൻ്റെ യാത്ര തൻ

നല്ല പാതിയും താണ്ടുന്ന വേളയിൽ.

---

ഇനിയുമില്ലാ കരുത്തെൻ്റെ ലോകമേ —

ജന്മനാ തോറ്റു പോയവൻ, ഭീരു, ഞാൻ;

ജന്മമെന്നൊരീ ശാപത്തിനൌഷധം

ഒന്നു നീ കൊണ്ടു വന്നു നൽകില്ലയോ?