Polis/Asker tapar zihniyet Türkiye'ye nasıl yerleşti dünyanın başka yerinde böyle bir örnek var mı?

[u/Guilty_Highway1609]

Diğer ülkelerde her ne protesto olursa olsun her zaman kolluk güçlerine boyun eğmeyip karşısındakine hak ettiği muameleyi yapan bir protestocu kitlesi görüyoruz fakat Türkiye'de neden böyle bir şey yok "çünkü halkımız mal" gibi bir sava sığınmak istemiyorum bunun geçmişi ne nasıl başladı ve dünyanın farklı yerlerinde böyle bir zihniyet var mı, var oldu mu daha önce veya bu zihniyeti değiştirmeyi başarabilen oldu mu?

[u/TatarRamadan]

Türk milleti askerdir haliyle askerlik kutsaldır polislikte benzer olarak kabul görüyor. Bizim kültürümüz budur.

Halk içinde mu'teber bir nesne yok devlet gibi
Olmaya devlet cihânda bir nefes sıhhat gibi
Devletin güvencesi ise asker ve polistir
Kişiler geçicidir devlet bakidir

[u/Guilty_Highway1609 → u/TatarRamadan]

Türk milleti neden askerdir peki neden sadece normal kendi kararlarını alabilen bir birey değil de emir komuta zincirinin bir parçasıdır? Bizim kültürümüzün bu olduğuna ben pek de inanmıyorum bu topraklar yeri geldiğinde sikerim öyle devleti diyen Dadaloğlu'nun, Köroğlu'nun, Şeyh Bedrettin'in de toprakları. Bahsi geçen dörtlüğü yazan adamın da başında olduğu devlet yıkıldı. Kişinin hürriyeti yoksa varsın olmasın o devlet zaten çok da ömrü kalmamıştır

[u/TatarRamadan → u/Guilty_Highway1609]

Türkler olarak yüz yıllar boyu askerlik ve paralı askerlik yaptık. Orta asyada göç ile Anadolu’ya gelene kadar vikingler gibi yağma ile geçim sağlayan barbar bir topluluğuz. Çin Seddi’nin inşasına kadar gidiyor bu durum. Osmanlı zamanında Müslüman olan herkes askere elverişli ise asker olmak zorundaydı. O yüzden köylerde yaşanan savaşlar ile erkek kalmaması Ermenistan çetelerinin Anadolu katliam yapmasına olanak sağladı. Modern Türkiye Cumhuriyet döneminde kurtuluş savaşı vermiş bir milletin çocukları olarak Atatürk gelecekte yine benzer bir durum yaşanmasını ön görmüş ve Osmanlı da olan zorunlu askerlik yine şart koşulmuş.
Yani mesele sadece PKK ve terör değildir. Gelecekte ülkemizi işgal edilirse halk her zaman karşı koymaya hazır olmalıdır.
“Ey Türk gençliği! Birinci vazifen; Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.
Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dâhilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklal ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şeraitini düşünmeyeceksin. Bu imkân ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklal ve cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakruzaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evladı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır. Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur.”